Στο τέλος του 2008 η Ολλανδική κυβέρνηση σκοπεύει να ξεκινήσει τα τεράστια πτερύγια του αιολικού πάρκου που ήδη έχει αρχίσει να ετοιμάζει.
Ένα τεράστιο έργο από οικονομικής, κατασκευαστικής και σαφώς περιβαλλοντικής σκοπιάς. Το άκουσμα των 383 εκατομμυρίων ευρώ δείχνουν τις διαθέσεις της Ολλανδικής κυβέρνησης να μειώσει τις εκπομπές της από αέρια του θερμοκηπίου, δραστικότατα!
Πιο αναλυτικά, το έργο των 383 εκατ. ευρώ «θα παρέχει ηλεκτρισμό αρκετό για 125.000 νοικοκυριά», δήλωσε στο Reuters εκπρόσωπος των κατασκευαστικών εταιρειών Econcern και Eneco Energie, που ελπίζουν να κατασκευάσουν ακόμα πέντε με δέκα τέτοια πάρκα τα επόμενα χρόνια.
Το σχέδιο αυτό προβλέπεται να μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 225.000 τόνους το χρόνο, βοηθώντας την Ολλανδία να αυξήσει στο 20% το ποσοστό των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας έως το 2020..
Εμείς βέβαια στην Ελλάδα μιλάμε ακόμα για το πώς μπορούμε να σταθεροποιήσουμε τις αυξανόμενες εκπομπές μας και το όριο που έχει τεθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το 2012 κοντεύουμε να το περάσουμε. Αλλά βέβαια, άλλο Ολλανδία…άλλο Ελλάδα!
Browsing Posts in ενέργεια
Και τι γίνεται όταν θέλουμε να ξεφύγουμε από τον επί σειρά δεκαετιών εθισμό μας στο πετρέλαιο;
Γιατί όμως μένουμε πίσω;
Φταίμε εμείς; Λέτε να κάνουμε πρώτα μια αυτοκριτική; Σαφώς και ναι. Πρώτα όμως ας δούμε για πιο λόγο οι κολοσσοί των ορυκτών καύσιμων κρατούν την επικράτηση του πετρελαίου και των παραγώγων του στο προσκήνιο. Ίσως ήταν απλά μια σύμπτωση όταν η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC ) δημοσίευσε έκθεση την ίδια ημέρα όπου η ExxonMobil και η Shell εξέθεσαν έκθεση αξιολόγησης καθαρών αποδοχών για το 2006 όπου έφταναν τα $39.5 και $25.4 δισεκατομμύρια, αντίστοιχα-τα οποία έσπασαν όλα τα προηγούμενα εταιρικά ρεκόρ. Το κέρδος της Exxon τριπλασιάστηκε περισσότερο απ’ ό, τι μεταξύ 2002 και 2006.
Οι εταιρείες αυτές ποντάρουν στον εθισμό μας. Πολλές φορές επιδοτούν περιβαλλοντικούς σκεπτικιστές σε μελέτες για προβολή στοιχείων όσον αφορά τη κλασματική αλλαγή και τις επιπτώσεις της. Πιο συγκεκριμένα, η Exxon Mobil έχει χορηγήσει τεράστια ποσά σε διάφορους φορείς και επιστημονικά συμβούλια για εκθέσεις που το κύριο συμπέρασμα είναι ότι η κλιματική αλλαγή είναι ένα φαινόμενο που ναι μεν δεν είναι εξακριβωμένο εκατό τις εκατό, αλλά επίσης δεν οφείλεται στον ανθρωπογενή παράγοντα.
Καταλαβαίνω, ότι για τις μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες αυτό δεν είναι κάτι το ευχάριστο. Προφανώς! Δεν μπορούν και βέβαια δεν θέλουν να επωμιστούν το τεράστιο κόστος που μπορεί να προκαλέσει μια αλλαγή στο κλίμα. Τι λύση βρήκαν; Να δημιουργηθεί μια ομάδα επιστημόνων που θα μπορεί να αποδείξει το αντίθετο. Δηλαδή ότι είμαστε τόσο μικροί σε αυτόν τον πλανήτη που δεν μπορούμε να επιδράσουμε τόσο πολύ στην αλλαγή τους κλίματος του καθώς επίσης και ότι ο πλανήτης στο παρελθόν είχε υποστεί κλιματικές αλλαγές πολύ μεγαλύτερες και με υψηλότερες τιμές διοξειδίου του άνθρακα καθώς και τις ίδιας της μέσης θερμοκρασίας. . Σοφό μπορώ να πω και δίνει και μια ώθηση παραπάνω στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών την δυνατότητα απλά να αρνείται συμβιβασμούς με αλλά κράτη μέλη όπως η ευρωπαϊκή Ένωσης για μείωση των αέριων ρύπων στη ατμόσφαιρα.
Όποτε θα πρέπει ίσως εμείς σαν πολίτες αλλά και οι κυβερνήσεις μας να δράσουν σε ένα βιώσιμο μέλλον. Λιγάκι πιο μακροπρόθεσμο. Όταν μιλάμε για βιώσιμο μέλλον όμως στο θέμα της ενέργειας η λέξη κλειδί είναι οι Ανανεώσιμες πήγες ενέργειας. Οι οποίες ναι μεν αναπτύσσονται ταχύτατα τα τελευταία χρόνια, αλλά συνεχίζουν να παραμένουν σε αρκετά μικρά ποσοστά.
Η επένδυση σε ανανεώσιμες πηγές ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να εξοικονομήσει 10 φορές το κόστος των καυσίμων που απαιτούνται για τη παραγωγή ενέργειας με συμβατικούς τρόπους (ορυκτά καύσιμα), με οικονομικό όφελος 180 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως ταυτόχρονα με μείωση κατά 50% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2030, σύμφωνα με κοινή έκθεση της Greenpeace και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ανανεώσιμης Ενέργειας.
Το τέλος του πετρελαίου έρχεται ταχύτερα απ’ ό,τι οι κυβερνήσεις και οι πετρελαϊκές εταιρείες είναι έτοιμες να παραδεχθούν. Όλοι θα πρέπει να δράσουμε και να κοιτάξουμε μπροστά, στο μέλλον το δικό μας αλλά και των επόμενων γενιών. Οι δυσοίωνες προβλέψεις δεν είναι για έναν αιώνα μετά, είναι στο άμεσο μέλλον και θα μας επηρεάσουν σε πολλούς τομείς της ζωής μας
Η ζήτηση σημείωσε νέο ρεκόρ έτους και έφτασε στα 9.497 μεγαβάτ, προκαλώντας «θερμοπληξία» στη ΔΕΗ, με αποτέλεσμα να προκληθούν διακοπές και πτώσεις τάσης όλο και πιο συχνά, σε όλο και περισσότερες περιοχές. Χθες το μεσημέρι προβλήματα ηλεκτροδότησης διάρκειας έως μισής ώρας στην Αττική παρουσιάστηκαν σε τμήματα περιοχών του Νέου Ηρακλείου, της Νέας Ιωνίας, των Θρακομακεδόνων, του Περιστερίου, του Χαϊδαρίου και της Εκάλης. Χωρίς ρεύμα για περίπου μισή ώρα έμειναν επίσης περιοχές στον Εύοσμο, στο Πάρκο Κεραιών Χορτιάτη και κάποια τετράγωνα της οδού Τσιμισκή στη Θεσσαλονίκη, ενώ ανάλογα προβλήματα είχε και η πόλη της Μυτιλήνης.
Κάθε χρόνο, η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας αυξάνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς, περίπου στο 4%!. Μια χώρα, εξαρτημένη από τον λιγνίτη σαν την Ελλάδα, το μόνο που θα μπορούσε να περιμένει κανείς από την διακυβέρνηση της χώρας είναι η δημιουργία νέων λιγνιτικών σταθμών.
Το πάθημα δηλαδή δεν γίνεται μάθημα. Μετά την δημοσίευση μελέτης για τα 30 πιο βρώμικα ηλεκτροπαραγωγικά εργοστάσια της Ευρώπης (όπου τις πρώτες θέσεις καταλάμβαναν 2 εργοστάσια της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού) ο υπουργός ανάπτυξης καθώς επίσης και ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ επιμένουν σε « παραδοσιακούς» τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου της τεραστίας ζήτησης ενέργειας.
Πρέπει από την άλλη να αναφέρουμε ότι ενημερωτικά φυλλάδια μοιράσθηκαν σε πολλά μέρη της πρωτεύουσας από τη δημόσια επιχείρηση με χρήσιμες συμβουλές για εξοικονόμηση ενέργειας καθώς και μέτρα για λιγότερη κατανάλωση τις ώρες αιχμής.
Η ευαισθητοποίηση του κοινού είναι ένα σημαντικό βήμα. Από τη άλλη όμως θα πρέπει να έχει προβλεφθεί το γεγονός αυτό και να έχουν χαραχτεί νέες πιο φιλόδοξες και μακροπρόθεσμες πολιτικές. Για παράδειγμα, το νέο χωροταξικό για τις Ανανεώσιμες πήγες ενέργειας θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί και η γραφειοκρατία για τις άδειες παραγωγής ενέργειας να μην αποθάρρυναν τους υποψήφιους πωλητές ενέργειας κατά την διάρκεια της εγγραφής τους, ιδιαίτερα όταν η ζήτηση από ιδιώτες για παραγωγή ενέργειας είτε από αιολικά πάρκα είτε από φωτοβολταικα συστήματα είναι αρκετά υψηλή.
Ας επιστρέψουμε όμως στο βασικό ερώτημα. Αν η αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας συνεχιστεί με το ήδη αναφερθέν ποσοστό, ποια θα είναι η πολιτική της τωρινής αλλά και των αυριανών κυβερνήσεων; Τα τελευταία τρία χρόνια για την αποφυγή των περίφημων μπλακ ουτ έχουν χτιστεί δυο νέα εργοστάσια (το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής στη Θεσσαλονίκη, η Πέμπτη Μονάδα στο Λαύριο και, βεβαίως, η εφεδρική μονάδα του Ήρωνα στη Βοιωτία) με τρομερές συνέπειες σε τοπικό περιβάλλον (αέριοι ρύποι, μόλυνση υδάτων, υποβάθμιση εδάφους) αλλά και η συνεισφορά της χώρας μας στην παγκόσμια αύξηση των αέριων του θερμοκηπίου.
Ας πάρουμε λοιπόν γενναίες αποφάσεις και ας μην υποκύπτουμε από την μια σε τεράστια λόμπι εταιρειών και από την άλλη στην ψηφοθηρία για την «μελλοντική πολιτική καριέρα».
Αυτό που με ανησυχεί και αυτό το καλοκαίρι λοιπόν είναι ότι θα υπάρχουν μεν διακοπές ρεύματος, πολλά παράπονα πολιτών (ασχέτως εάν και οι ίδιοι είναι υπαίτιοι αυτής της κατάστασης) αλλά κανείς δεν πρόκειται να σκεφτεί πραγματικά τι μπορούμε να κάνουμε. Διαβάζοντας ένα επιστημονικό περιοδικό προσπάθησα να κάνω μια αναλογία της κιλοβατώρας με τη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπεται για την παραγωγή της. Ενδεικτικά ο αριθμός φτάνει τα 130 γραμμάρια ανά κιλοβατώρα. Υπολογίστε ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό παραπάνω για την χώρα μας, γιατί το καύσιμο υλικό, στη περίπτωση μας ο λιγνίτης, πού χρησιμοποιούμε είναι αρκετά «βρώμικος»
Με το παραπάνω αριθμό μπορείτε να κάνετε μια απλή πράξη με την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας εν ώρα αιχμής τις τελευταίες μέρες και να δύετε ένα μεγάλο πόσο που η χώρα μας εκπέμπει ημερησίως!
Άρα η κατανάλωση ενέργειας είναι πολύπλευρη. Κανείς δεν θέλει να αλλάξει τις συνήθειες του αλλά όλοι θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι είναι ένα φαινόμενο, συνεχώς αυξανόμενο και όλοι θα πρέπει να συμβάλουμε στη αντιμετώπιση του.
Μια φράση την οποία δανείζομαι από τον «ιο» της «Ελευθεροτυπίας» και χαρακτηρίζει την σημερινή κατάσταση της χώρας μας στο θέμα της ενέργειας και όχι μόνο: Κοντόφθαλμη πολιτική, μακροχρόνιες επιπτώσεις
